Όταν στο Αφγανιστάν, το καθεστώς αποφασίζει με «νόμο» ότι «ο άνδρας δικαιούται να κτυπά τη γυναίκα του, αλλά να μην σπάει οστά ή να αφήνει ανοικτές πληγές», όταν στο Ιράν ξυλοκοπούνται μέχρι θανάτου γυναίκες που τόλμησαν να αφήσουν τα μαλλιά τους ακάλυπτα, όταν στη Νιγηρία αρπάζονται βίαια γυναίκες για να γίνουν σκλάβες σε χαρέμια, όταν στις φαβέλες η αξία της ζωής της γυναίκας είναι μια πεντάρα, για ποια Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μιλάμε;

Όταν στις περισσότερες γωνιές αυτού του κόσμου, η γυναίκα είναι ακόμα το «αναλώσιμο αντικείμενο», ανήκει σε «υποδεέστερης σημασίας» κοινωνικές ομάδες και πλήττεται περισσότερο από όποια άλλη ομάδα του πληθυσμού από πολέμους, θεομηνίες, πανδημίες και ασθένειες, για ποια Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μιλάμε;

Όταν ακόμα και στον λεγόμενο αναπτυγμένο κόσμο, οι γυναικοκτονίες είναι στην ημερήσια διάταξη, καλυπτόμενες από την υποκριτική, ψευδεπίγραφη ταμπέλα του δήθεν «εγκλήματος πάθους», για ποια Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μιλάμε;

Και μπορεί, ο αναπτυγμένος κόσμος να έχει κάνει σημαντικά βήματα στην κατεύθυνση της διασφάλισης ενός βαθμού ισότητας, λόγω της άσκησης κοινωνικής πίεσης, αλλά κυρίως υπό το βάρος της ανάγκης για συμμετοχή της γυναίκας στην οικονομία της αγοράς, πλην όμως δεν πέτυχε να διασφαλίσει την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό και ούτε αυτή τη ζωή, στις γυναίκες εκτός των ορίων των αναπτυγμένων χωρών.

Η ΕΔΕΚ διαπιστώνει, ότι ως κομμάτι της Ευρώπης, στην Κύπρο έχουμε προοδεύσει σημαντικά στον τομέα της διασφάλισης της ισότητας των δύο φύλων.

Ωστόσο, απέχουμε πολύ ακόμα από:

-Την αλλαγή νοοτροπίας στην κοινωνία και στην πολιτεία
-Την αποτελεσματική εποπτεία της πλήρους εφαρμογής των νόμων και κανονισμών, που στοχεύουν στην ισότητα και στην αξιοκρατία
-Την ισονομία

Στην κατεύθυνση αυτή, ως πραγματικά προοδευτικό κόμμα, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε.

Γιατί το μισό του ουρανού και της γης, πρέπει να βγει από τη γωνιά που έχει εγκλωβιστεί εδώ και αιώνες.

Γραφείο Τύπου

Λευκωσία, 8 Μαρτίου 2026