του Γιαννάκη Λ. Ομήρου
Προέδρου Κ.Σ. ΕΔΕΚ

Οι εξελίξεις  των τελευταίων εβδομάδων οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μέγιστους κινδύνους την πορεία του Κυπριακού. Οι οποίοι αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και αποφασιστικά θα οδηγήσουν σε μη αναστρέψιμη πορεία.

Οι εξελίξεις σηματοδοτούν το τέλος μιας διαδικασίας που άρχισε με τη συμφωνία της 8ης Ιουλίου, αλλοιώθηκε αργότερα με την έναρξη των απ’ ευθείας διαπραγματεύσεων, αλλά εξακολουθούσε να προβλέπει ότι η πορεία προς τη λύση θα είναι κυπριακής ιδιοκτησίας ενώ αποκλείονταν ρητά, επιδιαιτησία και ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Ήταν δε σαφές ότι όλα τα θέματα θα ετύγχαναν διαπραγμάτευσης μέχρι τέλους από τους ηγέτες των δύο Κοινοτήτων και ο Γ.Γ. του ΟΗΕ θα παρείχε απλώς τις καλές του υπηρεσίες.

Ο Γ.Γ. παραπέμπει με την πρόσφατη έκθεση του σε πολυμερή ή σε Διεθνή διάσκεψη που συνιστά εκτροπή από τη συμφωνηθείσα διαδικασία και οδηγεί είτε σε λύση τύπου Ανάν προς το χειρότερο, είτε σε διαπίστωση «ότι το Κυπριακό δεν λύεται και άρα η Διεθνής Κοινότητα θα πρέπει να επιβάλει την αναγνώριση των τετελεσμένων και τη μόνιμη διαίρεση της Κύπρου».

Αυτοί που προωθούν την ιδέα της Διεθνούς Διάσκεψης, θα θεωρήσουν ότι τα κεφάλαια διακυβέρνησης /οικονομίας και Ε.Ε. είναι ήδη συμφωνημένα και απομένει προς συζήτηση το περιουσιακό.

Τα υπόλοιπα , ασφάλεια, εγγυήσεις, εδαφικό και έποικοι θα πρέπει κατά την εισήγηση τους να συζητηθούν και να λυθούν στη Διεθνή ή πολυμερή Διάσκεψη. Στα πλαίσια επιδιαιτησίας αλλά και χρονοδιαγράμματος το οποίο ήδη έχουν καθορίσει και περιλαμβάνουν σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Ταυτόχρονα με τη συμπερίληψη στο πρόσφατο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του απαράδεκτου κοινού ανακοινωθέντος της 23ης Μαΐου 2008 περί «συνεταιρισμού δύο πολιτικά ίσων συνιστώντων κρατών» παρέχεται η δυνατότητα στην τουρκική πλευρά να επιτύχει αυτό που μονίμως επιδιώκει από τη δεκαετία του 1960. Να αμφισβητεί τη μοναδικότητα του Κυπριακού Κράτους να προβάλλει την άποψη του δισυπόστατου και να προωθεί τη λογική του «νέου συνεταιρισμού» που παραπέμπει σε παρθενογένεση.

Είναι προφανές ότι η ρητορική που αναπτύσσεται από τη Γραμματεία των Η.Ε. την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τη Βρετανία περί σημαντικής προόδου στις διαπραγματεύσεις σχετίζεται άμεσα με αυτή τη λογική της επιδίωξης της λύσης μέχρι το τέλος του 2010.

Οι κίνδυνοι από την επιχειρούμενη εκτροπή είναι μέγιστοι. Η Διεθνής ή Πολυμερής Διάσκεψη συνιστά συγκεκαλυμμένη επιδιαιτησία και συνδέεται με τη λογική του χρονοδιαγράμματος. Ακριβώς γι’ αυτό δεν πρέπει να συζητηθεί από την Ελληνική Κυπριακή πλευρά.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να δράσει άμεσα και αποφασιστικά καθιστώντας σαφές προς το Γ.Γ. του ΟΗΕ και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας τα εξής:

1. Οι δύο Κοινότητες, χωρίς έξωθεν παρεμβάσεις να ολοκληρώσουν τη συζήτηση τους ως προς τις επιθυμητές ρυθμίσεις μιας λύσης επί όλων των κεφαλαίων της διαπραγμάτευσης, περιλαμβανομένου και του θέματος της ασφάλειας.
2. Εφόσον τα Μέρη φτάσουν σε απόσταση συμφωνίας και μόνο τότε, μπορεί να εξεταστεί και συμφωνηθεί άλλη, προσφορότερη μέθοδος, για την καταληκτική φάση, νοουμένου ότι κριθεί από τους Συνομιλητές ότι η μέθοδος που ακολουθείται τώρα δεν έχει τα εχέγγυα να τελεσφορήσει και να αποδώσει τη λύση. Σε εκείνη την περίπτωση και μόνο, η Διεθνής Διάσκεψη θα μπορούσε να αποτελέσει μια από τις επιλογές. Σε τέτοια περίπτωση οι όροι σύγκλησης της Διεθνούς Διάσκεψης δεν θα πρέπει να υπονομεύουν το κύρος και τη διεθνή αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας ούτε να προσδίδουν κύρος ή να υποβοηθούν, ή να διευκολύνουν την αποσχιστική οντότητα των κατεχομένων η σύνθεση δε της Διεθνούς Διάσκεψης και η μεθοδολογία της θα πρέπει να συμφωνηθούν εκ των προτέρων.
3. Η διαπίστωση για το κατά πόσο τα Μέρη έχουν φθάσει σε απόσταση συμφωνίας δεν θα πρέπει να γίνει από τα Η.Ε. ή άλλος- να κρίνει αν έχουν φτάσει τα Μέρη σε απόσταση συμφωνίας τότε, είναι σαν να εκχωρούμε σε άλλους την ιδιοκτησία της διαδικασίας και αποδεχόμαστε ρόλο επιδιαιτητή σε τρίτους και συναινούμε σε ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα.

Ανοχή προς τις μεθοδεύσεις που βρίσκονται σε πλήρη ανάπτυξη θα οδηγήσει με βεβαιότητα σε καταστροφικές εξελίξεις.