του Γιαννάκη Λ. Ομήρου
Πρόεδρου Κ.Σ. ΕΔΕΚ

Τα όσα ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για τους χειρισμούς του εθνικού θέματος στη Δημοσιογραφική Διάσκεψη την περασμένη εβδομάδα, επιβεβαίωσαν  δυστυχώς τους φόβους και τις ανησυχίες μας. Αυτούς ακριβώς που επέβαλαν την αποχώρηση της ΕΔΕΚ από την κυβέρνηση. Ο Πρόεδρος παραμένει αμετακίνητος σε όλα εκείνα για τα οποία έχουν διατυπωθεί διαφορετικές απόψεις από πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και από το ΔΗ.ΚΟ το οποίο μετέχει στην Κυβέρνηση.

Μας ανησυχεί το γεγονός ότι ο Πρόεδρος δεν αντιλαμβάνεται ότι η στρατηγική που ακολουθεί στις διαπραγματεύσεις δεν αποδίδει. Ότι έχει οδηγήσει, 18 μήνες  μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, να βρίσκεται σήμερα  η Ελληνοκυπριακή πλευρά σε δυσμενέστερη θέση απ’ ότι όταν ξεκινήσαμε, έχοντας παραχωρήσει πολλά και έχοντας κερδίσει ελάχιστα.

Μας ανησυχεί το γεγονός ότι ο Πρόεδρος δεν αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να αλλάξει στρατηγική ΤΩΡΑ. Ότι πρέπει ΤΩΡΑ να συζητηθούν οι ουσιώδεις πτυχές του Κυπριακού, εδαφικό, περιουσιακό, εγγυήσεις, ασφάλεια. Αν μάλιστα πράγματι πιστεύει ότι έχουν συζητηθεί τα θέματα αυτά, αν θεωρεί ότι η ανταλλαγή εγγράφων  συνιστά ουσιαστική συζήτηση, τότε ανησυχούμε ακόμη περισσότερο.

Μας ανησυχεί το γεγονός ότι ο Πρόεδρος δεν αντιλαμβάνεται ότι η φράση «τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί αν δεν συμφωνηθούν όλα» ακούγεται ωραία, αλλά δεν έχει σχέση με την διπλωματική πραγματικότητα. Ότι παραχωρούμε «κλειδώνει», θεωρείται δεδομένο και βρίσκεται μπροστά μας στην επόμενη φάση. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό και άκρως αντιφατικό την ίδια στιγμή που ο Πρόεδρος επαναλαμβάνει τη φράση αυτή, να επικαλείται κατ’ ισχυρισμόν δεσμεύσεις προηγούμενων Προέδρων, αφήνοντας να νοηθεί ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει διαφοροποίηση.

Μας ανησυχεί το γεγονός ότι ο Πρόεδρος επιμένει στις παραχωρήσεις που έχει κάνει και των οποίων την πατρότητα  αναγνώρισε. Επιμένει στην εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο, με την οποία διαφωνεί η πολύ μεγάλη πλειοψηφία των ελληνοκυπρίων, στο όνομα των οποίων διαπραγματεύεται.   Πολύ περισσότερο, όταν ενώ είχε δημιουργηθεί η εντύπωση μετά την επιστολή του προς το ΔΗ.ΚΟ. ότι αφηνόταν ανοικτό το ενδεχόμενο «αντικατάστασης» σε κάποιο στάδιο της διαπραγμάτευσης της εκ περιτροπής προεδρίας, σήμερα με κατηγορηματικότητα απέρριψε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο.  

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η εκ περιτροπής προεδρία αποτελεί πρόνοια συνενωτική των δύο κοινοτήτων, ενώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Πρόκειται για  πρόνοια κατ’ εξοχήν διαιρετική, αφού στηρίζεται σε εκλογή στη βάση εθνοτικών και φυλετικών κριτηρίων.

Παρέλειψε ακόμα να αναφέρει ότι με βάση την πρόταση του ο Πρόεδρος θα είναι εκτελεστικός, αφού όταν το Υπουργικό Συμβούλιο θα αποτυγχάνει να λάβει αποφάσεις, θα λαμβάνει εκείνος τις τελεσίδικες και ανέκκλητες αποφάσεις.

Σε ότι αφορά τη σταθμισμένη ψήφο, προέβαλε τον παραπλανητικό ισχυρισμό ότι υπήρχε παρόμοια πρόνοια στις προτάσεις του Εθνικού Συμβουλίου του 1989. Αναληθές. Στις προτάσεις του ΄89 η στάθμιση της ψήφου των Ελληνοκυπρίων αφορούσε την εκλογή Τουρκοκύπριου Αντιπροέδρου, ενώ με βάση τη σημερινή πρόταση θα αφορά την εκλογή Τουρκοκύπριου Προέδρου.

Μας ανησυχεί το γεγονός ότι ο Πρόεδρος φαίνεται ότι αντιλαμβάνεται την συναίνεση όχι ως αποτέλεσμα διαλόγου και σεβασμού στη διαφορετική άποψη, αλλά μόνο ως συμφωνία με τις δικές του θέσεις και επιλογές.

Η άλλη άποψη, δεν μπορεί να  ενοχλεί, ούτε να δημιουργεί πρόβλημα. Η άλλη άποψη οφείλει να γίνεται σεβαστή και να οδηγεί σε ειλικρινή διάλογο και αναθεώρηση θέσεων, πολύ περισσότερο όταν την άποψη αυτή υποστηρίζει η πλειοψηφία των πολιτών.

Μας ανησυχούν επίσης οι αναφορές του Προέδρου σε συγκρίσεις με το Σχέδιο Ανάν και σε δήθεν βελτιώσεις του, ξεχνώντας ότι αυτό το Σχέδιο απορρίφθηκε από τον Κυπριακό Ελληνισμό. 

Τέλος, μας ανησυχεί το ότι Ο Πρόεδρος Χριστόφιας δεν άντεξε στον πειρασμό να επαναλάβει τα περί συνεταιρισμού του Συντάγματος του 1960. Παραγνωρίζοντας την αξιοποίηση τέτοιων δηλώσεων από την τουρκική πλευρά και ξεχνώντας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έδωσε αγώνα μετά την τουρκική ανταρσία του 1963 και πέτυχε να  ματαιώσει την προσπάθεια χωριστής διεθνούς αναγνώρισης, στη βάση ακριβώς του ισχυρισμού ότι υπήρχε συνεταιρισμός στο Σύνταγμα του 1960.

Απαιτείται τώρα αλλαγή στρατηγικής στις διαπραγματεύσεις.

Απαιτείται τώρα να αποσυρθούν οι παραχωρήσεις για εκ περιτροπής Προεδρία, σταθμισμένη ψήφο, παραμονή 50.000 εποίκων.

Ότι πρέπει τώρα να συζητηθούν οι ουσιώδεις πτυχές του Κυπριακού.

Η επίτευξη λύσης, λειτουργικής, δημοκρατικής  και βιώσιμης, που να σέβεται το διεθνές δίκαιο και τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διασφαλίζει τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, αποτελεί  στόχο και επιθυμία όλων των ελληνοκυπρίων και όλων των πολιτικών κομμάτων.

Η ΕΔΕΚ συνεισφέρει στην  προσπάθεια αυτή, με ξεκάθαρες θέσεις, και συγκεκριμένες προτάσεις.  Πάνω απ’  όλα με ειλικρίνεια, σεβασμό στη ιστορία μας, πίστη στις αξίες και τις αρχές μας.

Έτσι θα συνεχίσουμε, υπερασπιζόμενοι αρχές και υπηρετώντας το στόχο της φυσικής και εθνικής επιβίωσης του Κυπριακού Ελληνισμού.
Είτε αρέσει αυτό σε κάποιους είτε όχι.