Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου
Προέδρου Κ.Σ. ΕΔΕΚ

Η απόφαση του Βρετανικού Εφετείου στην υπόθεση Αποστολίδη εναντίον Όραμς υπήρξε συντριπτική και δημιουργεί καινούργια νομικά και πολιτικά δεδομένα τα οποία επειγόντως θα πρέπει να αξιοποιηθούν από το νόμιμο Κυπριακό Κράτος.

 Μαζί με τον παράνομο εποικισμό των κατεχομένων, ο σφετερισμός των Ε/Κ περιουσιών στόχευσε στη διαμόρφωση τέτοιων συνθηκών που να μην αφήνουν περιθώρια αποκατάστασης βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων με τη λύση του Κυπριακού. Τα δικαιώματα της περιουσίας και της ελεύθερης εγκατάστασης θα είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να εφαρμοστούν, αν επιτραπεί η ολοκλήρωση αυτής της καλά μεθοδευμένης παράνομης επιχείρησης. Καθοριστικής σημασίας για την επέλαση Τουρκίας και ψευδοκράτους επί των Ε/Κ περιουσιών στα  κατεχόμενα  υπήρξε η πρόνοια του Σχεδίου Ανάν ότι «ο ιδιοκτήτης σημαντικά βελτιωθείσας επηρεαζόμενης περιουσίας μπορεί να υποβάλει αίτηση για τίτλο». Η πρόνοια αυτή άναψε ουσιαστικά το πράσινο φως για την εγκληματική δραστηριότητα που αναπτύχθηκε εις βάρος των Ε/Κ περιουσιών τα τελευταία χρόνια. Η δημιουργία, μάλιστα, της λεγόμενης  επιτροπής αποζημιώσεων από το ψευδοκράτος στόχευσε και στοχεύει να προσδώσει δήθεν νομιμότητα την κολοσσιαία παρανομία της ληστρικής εκμετάλλευσης των Ε/Κ περιουσιών.

Αντίθετα με ότι συμβαίνει στα κατεχόμενα, η Κυπριακή Δημοκρατία λειτουργώντας ως Κράτος Δικαίου και με απόλυτη προσήλωση προς τη Διεθνή  Νομιμότητα και τις σχετικές Διεθνείς Συμβάσεις, προστάτευσε και προστατεύει τις Τ/Κ περιουσίες στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου.

Σε απόφαση του, ημερομηνίας 21 Μαΐου 2007, το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας τη σχετική προσφυγή αρ. 99/2005 Τ/Κ αιτητών αποφάνθηκε ότι: « Οι διατάξεις του άρθρου 6 δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Ο Τουρκοκύπριος ιδιοκτήτες δεν αποστερείται της περιουσίας του, της οποίας εξακολουθεί αν είναι κύριος. Η  διαχείριση, όμως, της περιουσίας αυτής ανατίθεται, κατά τη διάρκεια της έκρυθμης κατάστασης και για τους σκοπούς που είπαμε πιο πάνω, στον Κηδεμόνα (βλέπε και Αλή Κιαμίλ Vs Υπουργός Εσωτερικών, Υποθ. Αρ. 133/2005, ημερ. 19.1.2007). Απλώς το δικαίωμα κατοχής, διαχείρισης και ελέγχου της περιουσίας υπόκειται σε απόλυτα  αναγκαίους  περιορισμούς, που συνάδουν με το Άρθρο 23.3 του Συντάγματος».

« Ο Νόμος 139/91 υπαγορεύτηκε για λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι είναι προφανείς. Αντίθετα, στην περίπτωση της Τουρκίας η στέρηση των δικαιωμάτων της Λοϊζίδου έγινε χωρίς κανένα νομικό έρεισμα και χωρίς βέβαια την ύπαρξη οιουδήποτε νόμου. Ας μην ξεχνάμε, ότι το κατεχόμενο μέρος της Κύπρου δεν αποτελεί αναγνωρισμένο από τη Διεθνή Κοινότητα κράτος. Εξάλλου, στην περίπτωση του Νόμου 139/91, η ιδιοκτησία παραμένει στους Τουρκοκύπριους ιδιοκτήτες και ο Κηδεμόνας απλώς έχει την ευθύνη και την αρμοδιότητα να διαχειρίζεται την περιουσία μέχρι το τέλος της έκρυθμης κατάστασης».

Πώς αντιδρά το νόμιμο κράτος στην επιχείρηση ληστρικής αρπαγής των Ε/Κ περιουσιών στα κατεχόμενα και πώς αποτρέπεται η δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων είναι το ζητούμενο. Η απόφαση του Βρετανικού Εφετείου πρέπει να αποτελέσει το πανίσχυρο όπλο μας.

Πρώτον καθήκον είναι η αντίδραση σε πολιτικό επίπεδο. Καταγγελία της Τουρκίας και της υποτελούς διοίκησης στα κατεχόμενα σε κάθε προσφερόμενο διεθνές βήμα. Επιμονή σε συζήτηση του περιουσιακού στη βάση των διεθνών συμβάσεων ως θεμελιώδους πτυχής λύσης του Κυπριακού. Ενημέρωση – διαφώτιση για το παράνομο αγοράς περιουσιών στα κατεχόμενα. Αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών Συλλο0γικών Θεσμικών Οργάνων. Σαφής προειδοποίηση από Κύπρο και Ελλάδα ότι δεν θα δοθεί συγκατάθεση περαιτέρω ανάπτυξης του ενταξιακού διαλόγου Τουρκίας – Ε.Ε.  αν δεν τερματισθεί ο σφετερισμός των Ε/Κ περιουσιών στα κατεχόμενα. Αξιοποίηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Προβολή της απόφασης του Βρετανικού Εφετείου για θεμελίωση και ισχυρότατη νομιμοποίηση εξ επόψεως Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου των θέσεων της Ελληνικής Κυπριακής Πλευράς στο περιουσιακό. Αδιαπραγμάτευτα μέχρι τέλους.

22.1.2010